بررسی فواید روزهداری بر قلب
11 دسامبر 2017- در یک مطالعهی جدید شواهد اخیر دربارهی فواید روزهداری متناوب (IF) بر قلب مرور گردید. تحقیقات زیادی در مورد اثرات زمان بندی غذا و فرکانس خوردن غذا بر سلامت متابولیک، پیشرفت پیش دیابت و ابتلا به دیابت نوع 2 انجام شده است. اما در مورد تأثیرات روزهداری بر پیشگیری از بیماریهای قلبی، اطلاعات چندانی در دست نیست.
تحقیقات پیشین نشان داده است که تغذیه در زمان محدود، باعث کاهش وزن بدن و بهبود مجموعهای از عوامل خطر متابولیکی نظیر افزایش کلسترول، مقاومت به انسولین و فشارخون بالا می شود که میتوانند منجر به بیماری قلبی گردند.
در این مطالعهی مروری جدید، یافتههای بیانیهی اخیر انجمن قلب آمریکا (AHA) در مورد روزهداری و سلامت قلب و همچنین مطالعات انسانی که به طور خاص به روزهداری یک روز در میان (ADF) و رژیمهای مشابه روزهداری پرداختهاند، مجددا بررسی شد.
ADF روشی است که در آن، فرد یک روز را با کاهش کالری مصرفی و روز بعد را با تغذیهی آزاد سپری میکند. در رژیم غذایی مشابه روزهداری یا FMD همان تغییراتی که با روزهداری در فرد ایجاد میگردد از طریق کاهش کالری مصرفی به نصف و کاهش مصرف شکر و پروتئین، بدست میآید.
به گفتهی محققان دانشگاه تکنولوژی تگزاس، که به مرور بیانیهی AHA- که شامل اطلاعات بدست آمده از ده مطالعه بود- پرداختند: روش ADF میتواند به کاهش وزن متوسط 0.75 کیلوگرم در هفته در برخی افراد منجر شود، ADF یا رژیمهای روزهداری دورهای در طی 6 تا 24 هفته میتواند سبب کاهش کلسترول تام از 6 تا 21 درصد، کاهش کلسترول LDL از 7 تا 32 درصد و کاهش تریگلیسریدها از 16 تا 42 درصد گردد.
در چنین مدت کوتاهی، ADF همچنین باعث کاهش فشار خون سیستولیک از 3 تا 8 درصد و کاهش فشار خون دیاستولیک از 6 تا 10 درصد گردید. بیشترین بهبود در افرادی مشاهده شد که 6 درصد یا بیشتر از وزن بدن خود را با این روش کاهش داده بودند.
دریک مطالعهی یک ساله که روش ADF با رژیمهای محدودیت کالری روزانهی سنتی در افراد چاق با هم مقایسه شد، مشخص گردید که ADF سبب افزایش LDL میشود اما این در ابتدا با افزایش کلسترول HDL همراه است.
در یک مطالعهی کوتاهتر(2 روز تا 12 هفته) بر روی ADF مشخص گردید، روزهداری باعث بهبود وزن بدن، تودهی چربی، تریگلیسریدها، اندازهی ذرات LDLو پروتئین واکنشی C(یک مارکر التهابی و نشانهی مشکل قلبی در حال وقوع) میشود.
یک مطالعهی دیگر نشان داد که یک دورهی 5 روزه از FMD در ماه ( که شامل حدود 10 درصد پروتئین، 30 درصد کربوهیدرات و 60 درصد چربی است) برای مدت 3 ماه ، سبب کاهش اندازهی دورکمر به میزان 4 سانتی متر و کاهش قندخون ناشتا تا 11 درصد در افرادی میشود که قند خون آنها بالاتر از حد نرمال است. اگر چه FMD نتوانسته بود میزان کلسترول را نسبت به رژیم کنترل تغییر دهد اما سبب کاهش 13 تا 15 درصدی فاکتور رشد شبه انسولینی 1 یا IGF-1 گردید. بالا بودن IGF-1با افزایش خطر ابتلا به نارسایی قلبی ارتباط دارد.
محققان هنوز در تلاشند تا مزایای مرتبط با محدودیت کالری رژیم FMD و اثرات متابولیکی منحصر به فرد روزه داری یا اثرات ترکیبی هر دو را مشخص کنند. آنها معتقدند که به تحقیقات بیشتری برای مقایسهی IFبا یک رژیم محدودیت کالری و بررسی بهبود دراز مدت عوامل خطر بیماری قلبی با سایر پروتکلهای روزه داری دارند. یافتههای این تحقیق در مجلهی Future Cardiology منتشر شد.
منبع:
www.diabetes.co.uk/news/2017/dec/new-study-examines-health-benefits-of-fasting-for-the-heart-98463634.html